Załącznik do

Zarządzenia nr 5/2010

Burmistrza Kepic

                                                                               z dnia 14.01.20010

REGULAMIN PRACY

 URZĘDU MIEJSKIEGO

W KĘPICACH

POSTANOWIENIA OGÓLNE

§ 1

1.       Regulamin pracy Urzędu Miejskiego w Kępicach, zwany dalej Regulaminem opracowany został na podstawie:

1)       Ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy ( Dz. U. z 1998 nr 21 poz. 94 z późn. zm. )

2)       Ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych ( Dz. U. z 2008 nr 223 poz. 1458 )

3)       Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 maja 1996 r. w  sprawie sposobu usprawiedliwienia nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy  ( Dz. U. z 1996 r. nr 60 poz. 281 z późn. zm. )

2.       Regulamin ustala organizację i porządek wewnętrzny w Urzędzie Miejskim w Kępicach oraz określa wynikające z prawa pracy prawa i obowiązki pracodawcy i pracowników Urzędu.

3.       Regulamin obowiązuje wszystkich pracowników bez względu na sposób nawiązania stosunku pracy.

4.       Każdy pracownik obowiązany jest znać postanowienia Regulaminu i ściśle je przestrzegać.

5.       Każdy, zatrudniany pracownik obowiązany jest zapoznać się z Regulaminem. Podpisane przez pracownika oświadczenie o zapoznaniu się z jego treścią włączone zostaje do akt osobowych pracownika.

§ 2

Ilekroć w Regulaminie jest mowa o:

1)       Pracodawcy – rozumie się przez to Urząd Miejski w Kępicach reprezentowany przez Burmistrza Kępic

2)       Pracowniku – rozumie się przez osobę zatrudnioną na podstawie umowy o pracę, powołania i wyboru.

3)       Urzędzie – rozumie się przez to Urząd Miejski w Kępicach

4)       Osobie prowadzącej sprawy kadrowe – rozumie się przez to osobę zatrudniona na stanowisku ds. organizacyjnych i kadr.

§ 3

1.       Czynności z zakresu prawa pracy za Urząd wobec zastępcy burmistrza, sekretarza oraz skarbnika a także kierowników gminnych jednostek organizacyjnych wykonuje burmistrz.

2.       Czynności z zakresu prawa pracy wobec pozostałych pracowników Urzędu, nie  wymienionych w ustępie 1, wykonuje burmistrz.

3.       Pracodawcą burmistrza jest Urząd.

4.       Czynności z zakresu prawa pracy wobec burmistrza, związane z nawiązaniem i rozwiązaniem stosunku pracy wykonuje przewodniczący rady, a pozostałe czynności sekretarz lub wyznaczona na piśmie przez burmistrza osoba zastępująca, z tym że wynagrodzenie burmistrza ustala rada w drodze uchwały. 

5.       Za dyscyplinę pracy w Urzędzie odpowiada sekretarz.

II. OBOWIĄZKI I PRAWA PRACODAWCY

§ 4

1.       Pracodawca jest obowiązany w szczególności:

1)       zapewnić  pracownikowi pracę zgodnie z treścią aktu kreującego treść stosunku pracy,

2)       zaznajamiać pracownika podejmującego pracę z zakresem ich obowiązków, sposobem wykonywania pracy na wyznaczonych stanowiskach oraz ich podstawowymi uprawnieniami,

3)       organizować pracę w sposób zapewniający pełne wykorzystanie czasu pracy, jak również osiąganie przez pracowników, przy wykorzystaniu ich uzdolnień i kwalifikacji, wysokiej wydajności i należytej jakości pracy,

4)       organizować pracę w sposób zapewniający zmniejszenie uciążliwości pracy, zwłaszcza pracy monotonnej i pracy w ustalonym z góry tempie,

5)       przeciwdziałać dyskryminacji w zatrudnieniu, w szczególności ze względu na płeć, wiek, niepełnosprawność, rasę, religię, narodowość, przekonania polityczne, przynależność związkową, pochodzenie etniczne, wyznanie, orientację seksualną, a także ze względu na zatrudnienie na czas określony lub nieokreślony albo w pełnym lub w niepełnym wymiarze czasu pracy,

6)       zapewniać bezpieczne i higieniczne warunki pracy oraz prowadzić systematyczne szkolenie pracowników w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy,

7)       terminowo i prawidłowo wypłacać wynagrodzenie,

8)       ułatwiać pracownikom podnoszenie kwalifikacji zawodowych,

9)       stwarzać pracownikom podejmującym zatrudnienie po ukończeniu szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe lub szkoły wyższej warunki sprzyjające przystosowaniu się do należytego wykonywania pracy,

10)     zaspokajać w miarę posiadanych środków socjalne potrzeby pracowników,

11)     stosować obiektywne i sprawiedliwe kryteria oceny pracowników oraz wyników ich pracy,

12)     prowadzić dokumentację w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz akta osobowe pracowników,

13)     informować pracowników o ryzyku zawodowym, które wiąże się z wykonywaną pracą oraz o zasadach ochrony przed tymi zagrożeniami,

14)     wpływać na kształtowanie w zakładzie pracy zasad współżycia społecznego

15)     przeciwdziałać mobbingowi – działaniom lub zachowaniom dotyczącym pracownika lub skierowane przeciwko pracownikowi, polegającym na uporczywym i długotrwałym nękaniu lub zastraszaniu pracownika, wywołującym u niego zaniżoną ocenę przydatności  zawodowej, powodującym lub mającym na celu poniżenie lub ośmieszenie pracownika, izolowaniu go lub wyeliminowaniu z zespołu pracowników

16)     udostępniać pracownikom tekst przepisów dotyczących równego traktowania w zatrudnieniu

2.       Pracodawca ma obowiązek poinformować pracownika na piśmie, nie później niż w ciągu 7 dni od dnia zawarcia umowy o pracę, o obowiązującej dobowej i tygodniowej normie czasu pracy, częstotliwości wypłaty wynagrodzenia za pracę, urlopie wypoczynkowy oraz długości okresu wypowiedzenia umowy o pracę.

§ 5

1.       Jeżeli jest to uzasadnione potrzebami pracodawcy, dopuszczalne jest przeniesienie pracownika na okres 3 miesięcy w roku kalendarzowym do innej pracy niż określona w umowie o pracę, lecz po warunkami, ze nowa praca:

- nie powoduje obniżenia wynagrodzenia pracownika,

- jest zgodna z jego kwalifikacjami.

2. Przeniesienie takie nie może mieć znamion dyskryminacji czy szykany pracownika.

3. Pracownika samorządowego zatrudnionego na stanowisku urzędniczym, w tym kierowniczym stanowisku urzędniczym, można na jego wniosek lub za jego zgodą przenieść do pracy w innej jednostce organizacyjnej jednostki samorządu terytorialnego, w tej samej lub innej miejscowości, w każdym czasie, jeżeli nie narusza to ważnego interesu jednostki, która dotychczas zatrudniała pracownika, oraz przemawiają za tym ważne potrzeby po stronie jednostki przejmującej.

4. Przeniesienie dokonuje się w drodze porozumienia pracodawców.

5. Przypadku przeniesienia pracownika zatrudnionego na stanowisku urzędniczym, w tym kierowniczym stanowisku urzędniczym,  do innej jednostki, jego akta osobowe wraz z pozostałą dokumentacja związaną ze stosunkiem pracy przekazuje się do jednostki, w której pracownik ma być zatrudniony.

§ 6

1.       Przydziału prac dokonuje bezpośredni przełożony pracownika.

2.       Bezpośredni przełożony pracownika odpowiada za dostarczenie pracownikowi niezbędnych do wykonania pracy materiałów i urządzeń oraz za rzetelne rozliczanie pracownika z powierzonych, zużywanych materiałów i urządzeń.

III. OBOWIĄZKI I PRAWA PRACOWNIKÓW

§ 7

1. Do podstawowych obowiązków pracownika należy:

1)       przestrzeganie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i innych prawa;

2)       wykonywanie zadań sumiennie sprawnie i bezstronnie;

3)       zachowanie tajemnicy państwowej i służbowej w zakresie przez prawo przewidzianym;

4)       informowanie organów, instytucji i osób fizycznych oraz udostępnianie dokumentów znajdujących się w posiadaniu urzędu, jeżeli prawo tego nie zabrania;

5)       przestrzeganie czasu pracy ustalonego w zakładzie pracy i wykorzystywanie go w sposób efektywny;

6)       przestrzeganie regulaminu pracy i ustalonego w zakładzie pracy porządku;

7)       przestrzeganie przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, a także przepisów przeciwpożarowych (w tym niepalenie tytoniu w czasie pracy i miejscach niedozwolonych, niezwłoczne informowanie przełożonego o zauważonych zagrożeniach życia lub zdrowia ludzkiego i zaistniałych wypadkach przy pracy),

8)       dbanie o dobro zakładu pracy, chronienie jego mienia oraz zachowanie w tajemnicy informacji, których ujawnienie mogłoby narazić pracodawcę na szkodę,

9)       przestrzeganie tajemnicy ustawowo chronionej,

10)     przestrzeganie w zakładzie pracy zasad współżycia społecznego

11)     zachowanie uprzejmości i życzliwości w kontaktach ze zwierzchnikami, podwładnymi, współpracownikami oraz w kontaktach z obywatelami,

12)     zachowanie się z godnością w miejscu pracy i poza  nim,

13)     stale podnoszenie umiejętności i kwalifikacji zawodowych.

§ 8

1.       Pracownik obowiązany jest złożyć oświadczenie o prowadzeniu działalności gospodarczej.

2.       W przypadku prowadzenie działalności gospodarczej pracownik obowiązany  jest określić jej charakter. Obowiązany jest również składać odrębne oświadczenie w przypadku zmiany charakteru prowadzonej działalności gospodarczej.

3.       Oświadczenie o prowadzeniu działalności gospodarczej pracownik obowiązany jest złożyć pracodawcy w terminie 30 dni od dnia zatrudnienia, podjęcia działalności lub zmiany jej charakteru.

4.       Niezłożeni oświadczenia o prowadzeniu działalności w terminie powoduje odpowiedzialność porządkową i karną.

5.       Przed podjęciem zatrudnienia pracownik zobowiązany jest przedłożyć zaświadczenie o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego.

§ 9

1. Zabrania się pracownikom:

1)       samowolnego opuszczania stanowiska pracy bez wiedzy i zgody przełożonego,

2)       przebywania w miejscu pracy po godzinach pracy bez wiedzy i zgody przełożonego,

3)       wykonywania pracy prywatnej z wykorzystaniem urządzeń i narzędzi będących własnością pracodawcy,

4)       samowolnego demontowania części urządzeń i narzędzi oraz ich naprawy bez specjalnego upoważnienia,

5)       palenia tytoniu w miejscu pracy, poza miejscami specjalnie w tym, celu wyznaczonymi,

6)       przebywania na terenie Urzędu po spożyciu alkoholu i innych środków ograniczających zdolność wykonywania pracy,

7)       wynoszenia z terenu Urzędu, bez zgody Pracodawcy jakichkolwiek przedmiotów, będących własnością pracodawcy.

§ 10

1. Na terenie Urzędu pracownik obowiązany jest do noszenia identyfikatora, zawierającego nazwę pracodawcy, imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe pracownika.

2. Identyfikatory, o których mowa w ust. 1 przygotowuje stanowisko ds.organizacyjnych i kadr.

§ 11

1. Do ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych należy w szczególności:

1)       wykonywanie w czasie pracy bez zezwolenia przełożonego prac niezwiązanych z zadaniami wynikającymi ze stosunku pracy,

2)       nieprzestrzeganie tajemnicy służbowej i innej tajemnicy przewidzianej w przepisach prawa,

3)       nieusprawiedliwione nieprzybycie do pracy lub jej opuszczenie bez usprawiedliwienia,

4)       stawienie się do pracy w stanie po spożyciu alkoholu lub spożywanie alkoholu w czasie pracy,

5)       niewykonywanie poleceń służbowych,  

6)       nieprzestrzeganie przepisów i zasad bhp oraz przepisów przeciwpożarowych,

7)       zakłócanie porządku i spokoju w miejscu pracy.

§ 12

1. Pracownik zobowiązany jest do zgłaszania i aktualizowania swoich danych personalnych i informacji o utracie/uzyskaniu kwalifikacji zawodowych, a w szczególności zmian dotyczących:

1)       miejsca zamieszkania

2)       stanu rodzinnego

3)       spraw wojskowych

4)       kształcenia i zawodu

5)       danych wskazanych przy zgłoszeniu Pracownika i członków jego rodziny do ZUS, wynikających z przepisów ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych

2. Zmiany danych, o których mowa należy dokonać w terminie 7 dni od dnia zaistnienia okoliczności, mających wpływ na ich aktualność.

§ 13

1.Każdy pracownik obowiązany jest po zakończeniu pracy do zabezpieczenia powierzonych mu pomieszczeń, urządzeń, sprzętu, dokumentów,  pieczęci oraz do uporządkowania miejsca pracy, w szczególności do:

1)       właściwego zabezpieczenia środków finansowych

2)       właściwego zabezpieczenia dokumentów objętych tajemnica państwową lub służbową, druków ścisłego zarachowania i pieczęci

3)       zabezpieczenia przed otwarciem okien

4)       zamknięcia pomieszczeń, w których pracuje, sprawdzenia czy wyłączone zostały wszystkie urządzenia oraz zdania kluczy osobie sprzątającej.

§ 14

1.W związku z rozwiązaniem lub wygaśnięciem stosunku pracy Pracownik jest zobowiązany do:

1)       przekazania protokolarnego dokumentacji ze swojego stanowiska pracy osobie przejmującej jego zakres

2)       rozliczenia się z Pracodawcą z pobranych zaliczek, pożyczek i innych zobowiązań

3)       zwrotu Pracodawcy pobranych narzędzi, materiałów odzieży roboczej i ochronnej oraz oryginałów udzielonych pełnomocnictw i upoważnień.

ZASADY I TRYB POSTĘPOWANIA W SPRAWACH ZWIĄZANYCH

Z ZAPEWNIENIEM PRZESTRZEGANIA OBOWIĄZKU TRZEŹWOŚĆI W PRACY

§ 15

1.       Każdy pracownik obowiązany jest do przestrzegania obowiązku trzeźwości.

2.       Obowiązek sprawowania bieżącego nadzoru nad przestrzeganiem przez podległych pracowników obowiązku trzeźwości ciąży na bezpośrednich przełożonych tych pracowników.

3.       Realizacja obowiązku, o którym mowa w ust. 2 polega na niedopuszczeniu do pracy osób, których stan lub zachowanie wskazuje, iż są w stanie po spożyciu alkoholu, a także na surowym reagowaniu na przypadki spożywania alkoholu w miejscu pracy. Pracownika, w stosunku do którego zachodzi podejrzenie spożycia alkoholu, nie wolno dopuścić do pracy oraz należy zobowiązać go do opuszczenia stanowiska pracy.

4.       Osoby sprawujące nadzór nad pracownikami są zobowiązane do bezzwłocznego zgłaszania pracodawcy i osobie prowadzącej sprawy kadrowe faktu podejrzenia spożycia przez pracownika alkoholu w miejscu pracy. 

5.       Sprawdzenie przestrzegania przez pracowników obowiązku trzeźwości dokonywane jest na polecenie burmistrza, zastępcy burmistrza lub sekretarza, w razie podejrzenia lub stwierdzenia naruszenia tego obowiązku.

6.       Kontroli dokonują osoba prowadząca sprawy kadrowe lub osoba odpowiedzialna za sprawy bhp, w obecności bezpośredniego przełożonego pracownika.

7.       Jeżeli pracownik zaprzecza naruszeniu obowiązku trzeźwości i żąda przeprowadzenia badania jego stanu trzeźwości, ponosi koszty tego badania w razie potwierdzenia stanu po spożyciu alkoholu.

§ 16

1.Naruszenie obowiązku trzeźwości musi być udokumentowane protokołem podpisanym przez dwie osoby potwierdzające naruszenie tego obowiązku oraz podpisane przez pracownika, który naruszył obowiązek.

2. Protokół, o którym mowa w ust. 1 powinien zawierać:

- dane osoby zgłaszającej naruszenie obowiązku trzeźwości lub ogólną  informację o zgłoszeniu,

- określenie czasu i miejsca przyjęcia zgłoszenia,

- dane osobowe pracownika podejrzanego o naruszenie obowiązku trzeźwości,

- wskazanie dowodów np. świadków,

- datę sporządzenia protokołu, czas prowadzenia postępowania, czytelne podpisy osób sporządzających protokół i osób podejrzanych o naruszenie obowiązku trzeźwości,

- załączone dowody, w tym protokoły przesłuchań świadków, wyniki badań na zawartość alkoholu oraz wnioski lub decyzje dyscyplinarne.

3. Protokół przekazuje się osobie prowadzącej sprawy kadrowe, która przygotowuje propozycje decyzji personalnych.

CZAS PRACY

§ 17

1.       Czasem pracy jest czas, w którym pracownik pozostaje w dyspozycji pracodawcy w zakładzie pracy lub w innym miejscu wyznaczonym do wykonywania pracy.

2.       Czas pracy pracownika wynosi 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w przeciętnie pięciodniowym  tygodniu pracy w przyjętym trzy miesięcznym okresie rozliczeniowym.

3.       Czas pracy pracowników legitymujących się orzeczeniem o umiarkowanym lub znacznym stopniu niepełnosprawności nie może przekroczyć 7 godzin dziennie i 35 godzin tygodniowo

4.       Dopuszcza się przedłużenie czasu pracy pracowników dozoru do 12 godzin dziennie – - zgodnie z opracowanym miesięcznym harmonogramem pracy. W tym przypadku stosuje się równoważny czas pracy w okresie rozliczeniowym nieprzekraczajacym 1 miesiąca.

5.       Tygodniowy czas pracy łącznie z godzinami nadliczbowymi nie może przekraczać 48 godzin w przyjętym okresie rozliczeniowym.

6.       Każde święto występujące w okresie rozliczeniowym i wypadające  w innym dniu niż niedziela obniża wymiar czasu pracy.

§ 18

1.Rozkład czasu pracy dla pracowników Urzędu z wyjątkiem pracowników dozoru jest następujący:

Poniedziałek – Piątek : 7.30 – 15.30

Poniedziałek – Piątek :  14.00 – 22.00 – pracownicy obsługi gospodarczej Urzędu.

2. Soboty są dniami wolnymi od pracy, wynikającymi z rozkładu czasu pracy w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy.

3. Rozkład czasu pracy pracowników dozoru wynika z comiesięcznego harmonogramu, ustalanego przez pracodawcę.

4. Czas pracy pracowników zatrudnionych w niepełnym etacie oraz legitymujących się umiarkowanym lub znacznym stopniem niepełnosprawności wynika z odrębnych uzgodnień pomiędzy pracownikiem a pracodawcą. Oświadczenie pracownika o czasie świadczenia przez niego pracy przechowywane jest w jego aktach osobowych.

5. Na pisemny wniosek pracownika pracodawca może ustalić indywidualny rozkład jego pracy w ramach systemu, którym pracownik jest objęty.

§ 19

1.Pracownikowi przysługuje w każdym tygodniu prawo do co najmniej 35 godzin nieprzerwanego odpoczynku, obejmującego co najmniej 11 godzin nieprzerwanego odpoczynku dobowego.

2. Pracownikowi, którego wymiar czasu pracy wynosi co najmniej 6 godzin, przysługuje 15-sto minutowa przerwa, wliczana do czasu pracy.

3. Osoba niepełnosprawna ma prawo do dodatkowej przerwy w pracy na gimnastykę usprawniającą lub wypoczynek. Czas przerwy wynosi 15 minut i jest wliczany do czasu pracy.

§ 20

1. Praca wykonywana ponad obowiązujące pracownika normy czasu pracy, a także praca wykonywana ponad przedłużony dobowy wymiar czasu pracy, wynikający z obowiązującego pracownika systemu i rozkładu czasu pracy, stanowi pracę w godzinach nadliczbowych.

2. Jeżeli wymagają tego potrzeby Urzędu, pracownik na polecenie przełożonego wykonuje pracę w godzinach nadliczbowych, w tym w wyjątkowych przypadkach także w porze nocnej oraz niedziele i święta.

3. Niedopuszczalna jest praca w godzinach nadliczbowych kobiet w ciąży, oraz bez ich zgody - pracowników sprawujących pieczę nad osobami wymagającymi stałej opieki lub opiekującymi się dziećmi w wieku do ośmiu lat.

4. Całkowitym zakazem pracy w godzinach nadliczbowych objęci pracownicy niepełnosprawni.

§ 21

1. Za pracę wykonaną na polecenie przełożonego w godzinach nadliczbowych pracownikowi przysługuje  wg. jego wyboru wynagrodzenie albo czas wolny w tym samym wymiarze, z tym że czas wolny, na wniosek pracownika, może być udzielony w okresie bezpośrednio poprzedzający  urlop wypoczynkowy lub po jego zakończeniu.

§ 22

1. O przepracowanych godzinach nadliczbowych lub pracy w niedzielę lub święto pracownik niezwłocznie informuje na piśmie  osobę prowadzącą  sprawy oraz wskazuje wybraną formę rekompensaty za czas przepracowany w godzinach nadliczbowych.

§ 23

1.Pora nocna obejmuje 8 godzin od godz. 22.00 – 06.00

2.Pracownikowi wykonującemu pracę w godzinach nocnych przysługuje dodatek do wynagrodzenia za każdą godzinę pracy w porze nocnej w wysokości 20 % stawki godzinowej wynikającej z minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalonego na podstawie odrębnych przepisów.

§ 24

1.Niedziele i święta są dniami wolnymi od pracy, określonymi w odrębnych przepisach.

2. Pracownikowi wykonującemu pracę w niedzielę i święta, Pracodawca jest obowiązany zapewnić inny dzień wolny od pracy

1) w zamian za pracę w niedzielę – w okresie 6 dni kalendarzowych, poprzedzających lub następujących po takiej niedzieli

2) w zamian za pracę w święto – w ciągu okresu rozliczeniowego.

3. W przypadku braku możliwości wykorzystania w terminie wskazanym w pkt. 2 ppkt. 1) dnia wolnego w zamian za pracę w niedzielę, pracownikowi przysługuje dzień wolny od pracy do końca okresu rozliczeniowego.  

USPRAWIEDLIWIANIA NIEOBECNOŚCI

§ 25

1.       O niemożności stawienia się do pracy z przyczyn wcześniej znanych pracownik powinien uprzedzić pracodawcę, sekretarza  lub osobę prowadząca sprawy kadrowe. 

2.       W razie niestawienia się do pracy, poza sytuacja o której mowa w pkt. 1 pracownik jest obowiązany powiadomić pracodawcę, sekretarza lub osobę prowadząca sprawy kadrowe o przyczynie nieobecności i przewidywanym czasie jej trwania już pierwszego dnia nieobecności ( telefonicznie, faksem, poczta elektroniczną ) lecz nie później niż w dniu następnym osobiście lub przez inne osoby.

3.       Niedotrzymanie powyższego terminu jest usprawiedliwione, jeżeli pracownik ze względu na szczególne okoliczności nie mógł zawiadomić o przyczynie nieobecności.

4.       Pracownik jest obowiązany usprawiedliwić nieobecność w pracy lub spóźnienie do pracy, przedstawiając niezwłocznie pracodawcy lub osobie prowadzącej sprawy kadrowe przyczyny nieobecności, a na żądanie - odpowiednie dokumenty.

§ 26

Przyczynami usprawiedliwiającymi nieobecność pracownika w pracy są zdarzenia i okoliczności określone przepisami prawa pracy, które uniemożliwiają stawienie się pracownika do pracy i jej świadczenie, a także inne przypadki niemożności wykonywania pracy wskazane przez pracownika i uznane przez pracodawcę za usprawiedliwiające nieobecność w pracy.

§ 27

Dowodami usprawiedliwiającymi nieobecność w pracy są:

1)       zaświadczenie lekarskie o czasowej niezdolności do pracy, wystawione zgodnie z przepisami o orzekaniu o czasowej niezdolności do pracy,

2)       decyzja właściwego państwowego inspektora sanitarnego, wydana zgodnie z przepisami o zwalczaniu chorób zakaźnych - w razie odosobnienia pracownika z przyczyn przewidzianych tymi przepisami,

3)       oświadczenie pracownika - w razie zaistnienia okoliczności uzasadniających konieczność sprawowania przez pracownika osobistej opieki nad zdrowym dzieckiem do lat 8 z powodu nieprzewidzianego zamknięcia żłobka, przedszkola lub szkoły, do której dziecko uczęszcza,

4)       imienne wezwanie pracownika do osobistego stawienia się wystosowane przez organ właściwy w sprawach powszechnego obowiązku obrony, organ administracji rządowej lub samorządu terytorialnego, sąd, prokuraturę, policję lub organ prowadzący postępowanie w sprawach o wykroczenia - w charakterze strony lub świadka w postępowaniu prowadzonym przed tymi organami, zawierające adnotację potwierdzającą stawienie się pracownika na to wezwanie,

5)       oświadczenie pracownika potwierdzające odbycie podróży służbowej w godzinach nocnych, zakończonej w takim czasie, że do rozpoczęcia pracy nie upłynęło 8 godzin, w warunkach uniemożliwiających odpoczynek nocny.

§ 28

Pracodawca jest obowiązany zwolnić pracownika od pracy, jeżeli obowiązek taki wynika z Kodeksu pracy, z przepisów wykonawczych do Kodeksu pracy albo z innych przepisów prawa.

§ 29

1.       Pracodawca może zwolnić Pracownika od wykonywania pracy na czas niezbędny do załatwienia ważnych spraw osobistych lub rodzinnych, które wymagają załatwienia w godzinach pracy.

2.       Czas zwolnienia może być odpracowany przez Pracownika, a odpracowanie to nie stanowi pracy w godzinach nadliczbowych.

§ 30

Zwolnienia od pracy związane z kształceniem się w szkołach wyższych lub doskonalenia w formach pozaszkolnych, udzielane są na zasadach określonych w obowiązujących w tym zakresie  przepisach prawa.

§ 31

1.       Fakt przybycia do pracy potwierdza pracownik na liście obecności, gdzie składa własnoręczny podpis.

2.       Wyjścia w godzinach pracy, zarówno służbowe jak i prywatne, odnotowywane są w książce wyjść.

ZWOLNIENIE OD PRACY

§ 32

1.       Pracodawca jest obowiązany zwolnić pracownika od pracy, jeżeli obowiązek taki wynika z Kodeksu Pracy, z przepisów wykonawczych do Kodeksu pracy albo z innych przepisów prawa.

2.       Pracodawca, między innymi, jest obowiązany zwolnić od pracy pracownika:

1)       wezwanego do osobistego stawienia się przed organem właściwym w zakresie powszechnego obowiązku obrony na czas niezbędny w celu załatwienia sprawy będącej przedmiotem wezwania,

2)       na czas niezbędny do stawienia się na wezwanie organu administracji rządowej lub samorządu terytorialnego, sądu, prokuratury, policji albo organu prowadzącego postępowanie w sprawach o wykroczenia,

3)       wezwanego w celu wykonania czynności biegłego w postępowaniu administracyjnym, karnym przygotowawczym, sądowym lub przed organem ds. wykroczeń (łączny wymiar zwolnień z tego tytułu nie może przekraczać 6 dni w ciągu roku kalendarzowego),

4)       na czas niezbędny do wzięcia udziału w posiedzeniu komisji pojednawczej w charakterze członka tej komisji, dotyczy to także pracownika będącego stroną lub świadkiem w postępowaniu pojednawczym,

5)       na czas niezbędny do przeprowadzenia obowiązkowych badań lekarskich i szczepień ochronnych przewidzianych przepisami o zwalczaniu chorób zakaźnych, o zwalczaniu gruźlicy oraz zwalczaniu chorób wenerycznych,

6)       będącego członkiem ochotniczej straży pożarnej na czas niezbędny do uczestniczenia w działaniach ratowniczych i do wypoczynku koniecznego po ich zakończeniu, a także na szkolenie pożarnicze (w wymiarze nie przekraczającym łącznie 6 dni w ciągu roku kalendarzowego),

7)       będącego krwiodawcą na czas oznaczony przez stację krwiodawstwa w celu oddania krwi. Pracodawca jest również obowiązany zwolnić od pracy pracownika będącego krwiodawcą na czas niezbędny do przeprowadzenia zaleconych przez stację krwiodawstwa okresowych badań lekarskich, jeżeli nie mogą one być wykonane w czasie wolnym od pracy.

§ 33

1. Pracownikowi przysługuje zwolnienie od pracy, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia, w razie:

1) ślubu pracownika - przez 2 dni,

2) urodzenia się dziecka pracownika   przez 2 dni,

3) ślubu dziecka - przez 1 dzień,

4) zgonu i pogrzebu małżonka, dziecka, ojca lub matki, ojczyma, macochy - przez 2 dni,

5) zgonu i pogrzebu siostry lub brata, teściowej lub teścia, babki lub dziadka albo innej osoby pozostającej na utrzymaniu pracownika lub pod jego bezpośrednią opieką - przez 1 dzień.

URLOPY PRACOWNICZE

§ 34

1.       Pracownik ma prawo do corocznego, płatnego, nieprzerwanego urlopu wypoczynkowego. Wymiar i zasady przyznawania urlopów wypoczynkowych określają przepisy Kodeksu pracy.

2.       Do urlopu nie wlicza się dni wolnych od pracy, wynikających z rozkładu czasu pracy w pięciodniowym tygodniu pracy.

3. Jeżeli pracownik wykonuje pracę dozwolona w niedzielę i święta ( pracownicy dozoru ), urlopu wypoczynkowego udziela się w dniach, które zgodnie z obowiązującym pracownika harmonogramem pracy są dla niego dniami pracy.

4. Urlop, o którym mowa w ust. 3 przelicza się  na godziny, zgodnie  z przyjętym dla danego pracownika harmonogramem pracy.

5. Po 6 miesiącach pracy pracownik może wykorzystać pierwszy urlop, w wymiarze połowy wymiaru urlopu przysługującego mu po przepracowaniu  roku.

6.  Pracownik nie może zrzec się prawa do urlopu.

7. Na wniosek pracownika urlop wypoczynkowy może być udzielony w częściach. Przynajmniej jedna część urlopu powinna obejmować nie mniej niż 14 kolejnych dni kalendarzowych.

§ 35

1.       Urlopu wypoczynkowego udziela się zgodnie z planem urlopów.

2.       Plan urlopów sporządza pracodawca, uwzględniając wnioski pracowników i konieczność zapewnienia normalnego toku pracy.

3.       Plan urlopów na dany rok kalendarzowy ustala się do 31 stycznia.  Pracownicy przedstawiają do 20 stycznia  swoje wnioski wykorzystywania urlopu wypoczynkowego.

4.       Pracodawca podaje plan urlopów do wiadomości pracowników do 31 stycznia.

5.       Na wniosek pracownika, w wyjątkowych sytuacjach, urlop  wypoczynkowy może być udzielony poza planem urlopów.

§ 36

1.       Wykorzystanie urlopu przez pracownika powinno nastąpić w roku kalendarzowym , w którym pracownik nabył do niego prawo.

2.       Wniosek  o udzielenie urlopu wypoczynkowego składa się do pracodawcy.

3.       Osoba prowadzącą sprawy kadrowe niezwłocznie przekazuje pracownikowi decyzję burmistrza lub jego zastępcy.

4.       Brak informacji, o której mowa w ust. 3 należy traktować jako wyrażenie zgody na wykorzystanie urlopu w terminie wskazanym we wniosku.

§ 37

1.       Termin urlopu może zostać przesunięty na wniosek pracownika, umotywowany ważnymi przyczynami, jak również z powodu szczególnych potrzeb pracodawcy, jeżeli nieobecność pracownika spowodowałaby poważne zakłócenia toku pracy.

2.       Jeżeli pracownik nie może rozpocząć urlopu w ustalonym terminie z przyczyn usprawiedliwiających nieobecność w pracy, a w szczególności z powodu:

1)       czasowej niezdolności do pracy wskutek choroby,

2)       odosobnienia w związku z chorobą zakaźną,

3)       powołania na ćwiczenia wojskowe albo na przeszkolenie wojskowe na czas do 3 miesięcy,

4)       urlopu macierzyńskiego,

pracodawca jest obowiązany przesunąć urlop na termin późniejszy.

3.       Część urlopu niewykorzystaną z powodu:

           1)        czasowej niezdolności do pracy wskutek choroby,

           2)        odosobnienia w związku z chorobą zakaźną,

           3)        odbywania ćwiczeń wojskowych albo przeszkolenia wojskowego przez czas do 3 miesięcy,

           4)        urlopu macierzyńskiego,

                      pracodawca jest obowiązany udzielić w terminie późniejszym.

4.       Pracodawca może odwołać pracownika z urlopu tylko wówczas, gdy jego obecności w zakładzie wymagają okoliczności nieprzewidziane w chwili rozpoczynania urlopu. Pracodawca jest obowiązany pokryć koszty poniesione przez pracownika w bezpośrednim związku z odwołaniem go z urlopu.

§ 38

1. Pracownik może wykorzystać 4 dni urlopu w terminie przez siebie wskazanym.

2. W celu wykorzystania „ urlopu na żądanie”, o którym mowa w ust. 1 pracownik winien w miarę możliwości poinformować o tym fakcie  pracodawcę przed wykorzystaniem przedmiotowego urlopu, najpóźniej jednak przed rozpoczęciem zmiany, w trakcie której powinien świadczyć pracę a skorzystał z  „ urlopu na żądanie „.

3. Niewykorzystany do 31 grudnia urlop na żądanie  staje się z dniem 1 stycznia zaległym urlopem, do którego stosuje się ogólne zasady dotyczące urlopów wypoczynkowych.

§ 39

Pracownikowi na jego pisemny wniosek może zostać udzielony urlop bezpłatny.

§ 40

Zasady uczestnictwa w specjalistycznych szkoleniach organizowanych lub finansowanych przez urząd:

1)      Pracownik może być kierowany na szkolenie przez pracodawcę na wniosek pracodawcy lub pracownika,

2)      Czas szkolenia rozliczany jest w następujący sposób:

- jako delegacja służbowa ( w przypadku szkolenia poza miejscowością świadczenia pracy)

-  jako oddelegowanie w ramach czasu pracy.

TERMIN, MIEJSCE, CZAS I CZĘSTOTLIWOŚĆ WYPŁATY WYNAGRODZENIA

§ 41

1. Wynagrodzenie za pracę wypłaca się 28  dnia miesiąca kalendarzowego, za który wypłacane jest wynagrodzenie.

2. Jeżeli ustalony dzień wypłaty wynagrodzenia za pracę jest dniem wolnym od pracy, wynagrodzenie wypłaca się w dniu poprzednim.

3. Wynagrodzenie wypłaca się w gotówce, do rąk pracownika, w kasie Urzędu, w godzinach jej otwarcia. Za pisemną zgodą pracownika wynagrodzenie wypłaca się w formie przelewu na rachunek bankowy wskazany przez pracownika.

§ 42

Szczegółowe warunki wynagrodzenia oraz inne świadczenia związane z pracą i zasady ich przyznawania ustalają odrębne przepisy

ODPOWIEDZIALNOŚĆ PORZĄDKOWA I DYSCYPLINARNA

§ 43

1. Za nieprzestrzeganie przez pracownika ustalonej organizacji  i porządku w procesie pracy, przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy oraz przepisów przeciwpożarowych, a także przyjętego sposobu potwierdzania przybycia i obecności w pracy oraz usprawiedliwiania nieobecności w pracy, pracodawca może stosować:

1)      karę upomnienia,

2)      karę nagany.

2. Za nieprzestrzeganie przez pracownika przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy lub przepisów przeciwpożarowych, opuszczenie pracy bez usprawiedliwienia, stawienie się do pracy w stanie nietrzeźwości lub spożywanie alkoholu w czasie pracy – pracodawca może stosować karę pieniężną.

3. Kara może być zastosowana tylko po uprzednim wysłuchaniu pracownika. Kara nie może być zastosowana po upływie 2 tygodni od powzięcia wiadomości o naruszeniu obowiązku pracowniczego i po upływie 3 miesięcy od dopuszczenia się tego naruszenia.

4. O zastosowanej karze pracodawca zawiadamia pracownika na piśmie, wskazując rodzaj naruszenia obowiązków pracowniczych i datę dopuszczenia się przez pracownika tego naruszenia oraz informację o prawie zgłoszenia sprzeciwu i terminie jego wniesienia. Odpis zawiadomienia składa się do akt osobowych pracownika.

5. Karę uważa się za niebyłą i wzmiankę o niej usuwa z akt osobowych pracownika po roku nienagannej pracy. Pracodawca może uznać karę za niebyłą przed upływem tego terminu.

§ 44

1. Pracownikom, którzy przez wzorowe wypełnianie swoich obowiązków, przejawianie inicjatywy w pracy i podnoszenie jej wydajności oraz jakości przyczyniają się szczególnie do wykonywania zadań pracodawcy, mogą być przyznawane nagrody i wyróżnienia.

ODPOWIEDZIALNOŚĆ MATERIALNA PRACOWNIKÓW

§ 45

1. Pracownik, który wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków pracowniczych ze swej winy wyrządził pracodawcy szkodę, ponosi odpowiedzialność materialną w granicach rzeczywistej straty poniesionej przez pracodawcę i tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego wynikła szkoda.

2. Pracownik nie ponosi odpowiedzialności za szkodę w takim zakresie, w jakim pracodawca lub inna osoba przyczyniły się do jej powstania albo zwiększenia. Pracownik nie ponosi ryzyka związanego z działalnością pracodawcy, a w szczególności nie odpowiada za szkodę wynikłą w związku z działaniem w granicach dopuszczalnego ryzyka.

3. W razie wyrządzenia szkody przez kilku pracowników każdy z nich ponosi odpowiedzialność za część szkody stosownie do przyczynienia się do niej i stopnia winy. Jeżeli nie można ustalić stopnia winy i przyczynienia się poszczególnych pracowników do powstania szkody, odpowiadają oni w częściach równych.

4. Odszkodowanie ustala się w wysokości wyrządzonej szkody, jednak nie może ono przewyższać kwoty 3-miesięcznego wynagrodzenia przysługującego pracownikowi w dniu wyrządzenia szkody.

5. Pracodawca jest obowiązany wykazać okoliczności uzasadniające odpowiedzialność pracownika oraz wysokość powstałej szkody.

§ 46

Jeżeli pracownik umyślnie wyrządził szkodę, jest obowiązany do jej naprawienia w pełnej wysokości.

§ 47

1. Pracownik, któremu powierzono z obowiązkiem zwrotu albo wyliczenia się pieniądze, papiery wartościowe, narzędzia i instrumenty lub podobne przedmioty, a także środki ochrony indywidualnej oraz odzież i obuwie robocze odpowiada w pełnej wysokości za szkodę powstałą w tym mieniu. Od tej odpowiedzialności pracownik może się uwolnić, jeżeli wykaże, że szkoda powstała z przyczyn od niego niezależnych, a w szczególności wskutek niezapewnienia przez pracodawcę warunków umożliwiających zabezpieczenie powierzonego mienia.

2. Powierzenie pracownikowi składników majątku pracodawcy zostaje potwierdzone na piśmie.

3. Pracownicy mogą przyjąć wspólną odpowiedzialność materialną za mienie powierzone im łącznie z obowiązkiem wyliczenia się, podpisując odpowiednią umowę z pracodawcą. W razie niedoboru lub szkody w powierzonym mieniu podział odpowiedzialności pracowników następuje w częściach określonych w umowie.

4. Jednakże w razie ustalenia, że szkoda w całości lub w części została spowodowana przez niektórych pracowników, za całość szkody lub za stosowną jej część odpowiadają tylko sprawcy szkody.

BEZPIECZEŃSTWO I HIGIENA PRACY, OCHRONA PRZED POŻAREM

§ 48

Pracodawca i pracownicy zobowiązani są do ścisłego przestrzegania zasad i przepisów bhp  oraz przepisów o ochronie przeciwpożarowej.

§ 49

1. Pracodawca ponosi odpowiedzialność za stan bezpieczeństwa i higieny pracy w zakładzie pracy.

2. Pracodawca jest obowiązany chronić zdrowie i życie pracowników przez zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy przy odpowiednim wykorzystaniu nauki i techniki. W szczególności pracodawca jest obowiązany:

1)      organizować pracę w sposób zapewniający bezpieczne i higieniczne warunki pracy,

2)      kierować pracowników na profilaktyczne badania lekarskie,

3)      zapewniać przestrzeganie w zakładzie pracy przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, wydawać polecenia usunięcia uchybień w tym zakresie oraz kontrolować wykonanie tych poleceń,

4)      zapewniać wykonanie nakazów, wystąpień, decyzji i zarządzeń wydawanych przez organy nadzoru nad warunkami pracy.

5)      Pracodawca oraz osoba kierująca pracownikami są obowiązani znać, w zakresie niezbędnym do wykonywania ciążących na nich obowiązków, przepisy o ochronie pracy, w tym przepisy oraz zasady bezpieczeństwa i higieny pracy.

§ 50

Przestrzeganie przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy jest podstawowym obowiązkiem pracownika. W szczególności pracownik jest obowiązany:

1)      znać przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, brać udział w szkoleniu i instruktażu z tego zakresu oraz poddawać się wymaganym egzaminom sprawdzającym,

2)      wykonywać pracę w sposób zgodny z przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz stosować się do wydawanych w tym zakresie poleceń i wskazówek przełożonych,

3)      dbać o należyty stan maszyn, urządzeń, narzędzi i sprzętu oraz o ład i porządek w miejscu pracy,

4)      stosować środki ochrony zbiorowej, a także używać przydzielonych środków ochrony indywidualnej oraz odzieży i obuwia roboczego, zgodnie z ich przeznaczeniem,

5)      poddawać się badaniom lekarskim wstępnym, okresowym i kontrolnym i stosować się do wskazań lekarskich,

6)      niezwłocznie zawiadomić przełożonego o zauważonym wypadku albo zagrożeniu życia lub zdrowia ludzkiego oraz ostrzec współpracowników, a także inne osoby znajdujące się w rejonie zagrożenia, o grożącym im niebezpieczeństwie,

7)      współdziałać z pracodawcą i przełożonymi w wypełnianiu obowiązków dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy.

§ 51

Kandydat do pracy przed przystąpieniem do pracy przedłoży zaświadczenie lekarskie o braku przeciwwskazań do pracy na podanym stanowisku. Badaniom wstępnym nie podlegają jednak osoby przyjmowane ponownie do pracy u pracodawcy na to samo stanowisko lub na stanowisko o takich samych warunkach pracy, na podstawie kolejnej umowy o pracę zawartej bezpośrednio po rozwiązaniu lub wygaśnięciu poprzedniej umowy o pracę z pracodawcą.

§ 52

W razie, gdy warunki pracy nie odpowiadają przepisom bezpieczeństwa i higieny pracy i stwarzają bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia lub życia pracownika albo gdy wykonywana przez niego praca grozi takim niebezpieczeństwem innym osobom, pracownik ma prawo powstrzymać się od wykonywania pracy, zawiadamiając o tym niezwłocznie przełożonego.

§ 53

1. W trakcie szkolenia wstępnego osoba szkoląca zapoznaje pracownika z ryzykiem zawodowym występującym na stanowiskach pracy u pracodawcy.

2. Pracodawca jest obowiązany zapewnić przeszkolenie pracownika w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy przed dopuszczeniem ich do pracy. Szkolenie pracownika przed dopuszczeniem do pracy nie jest wymagane w przypadku podjęcia przez niego pracy na tym samym stanowisku pracy, które zajmował bezpośrednio przed nawiązaniem kolejnej umowy o pracę z pracodawcą.

3. Pracodawca zapewnia prowadzenie okresowych szkoleń w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy, zgodnie z obowiązującymi przepisami.

4. Szkolenie okresowe pracowników zatrudnionych na stanowiskach robotniczych, na których występują szczególnie duże zagrożenia dla zdrowia oraz zagrożenia wypadkowe, przeprowadzane jest raz w roku.

5. Szkolenie okresowe pracowników zatrudnionych na stanowiskach robotniczych przeprowadzane jest raz na 3 lata.

6. Szkolenie okresowe dla pozostałych pracowników przeprowadzane jest raz na 6 lat.

7. Wykazy osób podlegających szkoleniu podstawowemu oraz okresowemu pracodawca ustala odrębnie.

§ 54

1.W Urzędzie obowiązuje całkowity zakaz palenia tytoniu, poza miejscami w tym celu wyznaczonymi.

§ 55

Pracodawca zapewnia wszystkim pracownikom napoje zimne w postaci wody w dystrybutorach dostępne w czasie całej zmiany roboczej.

§ 56

1.Pracownikom zatrudnionym  na stanowiskach robotnika gospodarczego, sprzątaczki oraz dozorcy przydzielana jest ochronna odzież robocza i środki czystości , zgodnie z przyjętą w Urzędzie tabelą  przydziału odzieży roboczej środków czystości.  

2. Pracownicy otrzymują przysługująca im odzież z dniem przystąpienia do pracy, z tym ze uprawnienie do jej przydziału liczy się od dnia podjęcia pracy.

3. Obowiązkiem pracownika jest utrzymywanie w należytym stanie przydzielonych mu środków ochrony indywidualnej, odzieży a także użytkowanie ich zgodnie z przeznaczeniem w miejscu pracy.

4. W przypadku rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy pracownik zobowiązany jest do rozliczenia się z powierzonych materiałów

§ 57

1.Pracodawca zapewnia pracownikom środki czystości (mydło toaletowe i inne niezbędne w tym ręczniki jednorazowe), w codziennym miejscu użytkowania przez pracownika w czasie jego pracy.

§ 58

1. Dla pracowników Urzędu, zatrudnionych na czas nieokreślony i zatrudnionych nie krócej niż 12 miesięcy w systemie ciągłym, wykonującym pracę przy monitorze ekranowym powyżej 4 godzin dziennie, Pracodawca zrefunduje zakup okularów korygujących wzrok do kwoty 250,00 zł, w przypadku kiedy badania profilaktyczne wykażą potrzebę ich stosowania podczas pracy.

2. Refundacja przysługuje nie częściej niż  raz na dwa lata.

WYKAZ PRAC WZBRONIONYCH KOBIETOM

§ 59

1. Pracodawca jest obowiązany do przestrzegania przepisów w zakresie szczególnej ochrony pracy kobiet.

2. Wykaz prac wzbronionych kobietom stanowi załącznik nr 1 do regulaminu.

POSTANOWIENIA KOŃCOWE

§ 60

1.  Regulamin pracy wchodzi w życie po upływie  14 dni  po podaniu go do wiadomości pracownikom –po opublikowaniu w Biuletynie Informacji Publicznej

2.  Nowo przyjęty pracownik przed przystąpieniem do pracy zostaje zapoznany z treścią regulaminu i zobowiązuje się do jego przestrzegania, co potwierdza oświadczeniem.

3.  Zmiana regulaminu może nastąpić w takim samym trybie, w jakim został ustalony.

4. Traci moc Regulamin pracy z dnia 16 lutego 2004